عاشقش شدمدوستی کردیم،شاد بودیم، به خاطر ناسازگاریهای مان از همدیگر دلخور شدیم، غمگین شدیمناامید شدیمامید تازه گرفتیم، تصمیم گرفتیم، حرکت کردیمو حالا با دیدن موهای سفیدش، دوباره عاشقش میشوممن «شاهد» زندگی اش بودمدوستت دارم + نوشته شده در  دوشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۰ساعت ۱۲:۵۶ ب.ظ&nbsp توسط کور حرفه ای  |  ادامه مطلب

این مطلب، در جواب سوالی است که ازم پرسیده شد دزدیهای کودکانه، برای اینکه خودت رو مستحق داشتن یه چیز خوب میدونی که نداریش، و در عوض صاحب اون چیز ، اصلا خوبی اون چیزی رو که داره احساس نمیکنه و داشتن و نداشتن اون چیز براش فرقی نداره، توی اون دوران کاملا منطقی و بدیهیه. تا زمانی که بفهمی که دزدی کردن، کار بدیه و بعد دزدی کنی در حالیکه میخوای نه خودت و نه هیچکس دیگه ای، ازین دزدی خبردار نباشه. دزدیهای که معلوم نیست و به حساب نمیاد، و دلیلش همینه که یکی خودش رو مستحق تر میدونه نسبت به داشتن چیزی. ما گاهی از وقت هم میدزدیم. با بدقولیهامون. گاهی از خوشبختی کسی میدزدیم، به خاطر خودخواهی هامون. گاهی ادامه مطلب

..........

:"هر وقت نیاز به کمک داری، اون کمک برای تو فرستاده میشه."

پس چرا من اینقدر با خودم تنهام.

چرا کمکم رو نمی بینم؟